BACK TO TOP

Γιάννης Στάνκογλου: «Ήθελα να επιστρέψω στην τηλεόραση με κάτι που πιστεύω 100%»

Ο ηθοποιός μιλάει για την τηλεοπτική του επιστροφή, το θέατρο και τη νέα ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί

 

Oκτώβριος 1993. Το ΠΑΣΟΚ έχει κερδίσει τις εκλογές, στην ελληνική τηλεόραση προβάλλεται το Ciao Antenna και η ποπ μουσική είναι «ελαφρώς» λαϊκή. Μια νεαρή τραγουδίστρια με μοναδική φωνή, η Φωτεινή, καταφθάνει στην Αθήνα από την επαρχία για να τραγουδήσει στο κέντρο ενός βετεράνου μπουζουξή. Όταν θα γνωρίσει έναν λαϊκο-pop τραγουδιστή, οι ζωές πολλών ανθρώπων θα αλλάξουν για πάντα. Τοποθετημένη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και με τον συμβολικό τίτλο Φαντασία, η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Αλέξη Καρδαρά (Γκίνες, Η Ληστεία), είναι ένας ύμνος στον έρωτα, αλλά και φόρος τιμής στον κόσμο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

Από την Κριστέλ Λιάκου 

«Η Φαντασία είναι μια όμορφη ιστορία που τοποθετείται στην εποχή που μεσουρανούσαν τα μπουζούκια, με τα σπασμένα πιάτα, τα γαρίφαλα, το ΠΑΣΟΚ και τις μίζες», λέει ο Γιάννης Στάκονγλου. «Εγώ υποδύομαι τον λαϊκο-pop τραγουδιστή Κόκκινο. Συμπρωταγωνιστώ με τη Ρένα Μόρφη, τον Στέλιο Μάινα και τη Βίκυ Παπαδοπούλου, ενώ τα τραγούδια είναι του Μίνου Μάτσα. Δεν θα πω λεπτομέρειες, μια και στις 28 Νοεμβρίου βγαίνει στους κινηματογράφους από τη Feelgood Entertainment και δεν θέλω να σε προκαταβάλω».

Είναι πρωί Κυριακής κι έχουμε κανονίσει να τα πούμε τηλεφωνικά. Η δική μου ημέρα μπορεί να έχει αρχίσει μόλις, αλλά η Κυριακή του Γιάννη Στάνκογλου είχε ξεκινήσει στις έξι και μισή το πρωί. Είναι πατέρας δύο παιδιών, σύζυγος και επαγγελματίας.

Εκτός από την ταινία, εμφανίζεται και στη σειρά του ANT1 «Άγριες Μέλισσες» στον ρόλο του ιδιωτικού ντετέκτιβ Θωμά Κυπραίου, που προσπαθεί να εξιχνιάσει μια υπόθεση δολοφονίας. «Τον ρόλο μου στις Άγριες Μέλισσες δεν τον λες καλό, δεν τον λες όμως και κακό. Είναι ένας ρόλος που δεν έχει πρόσημο και δεν είναι τυποποιημένος – αυτοί οι ρόλοι με τραβάνε. Τις προάλλες διάβασα μια συνέντευξη του Joaquin Phoenix όπου μιλούσε για τους κακούς χαρακτήρες σε ένα σενάριο και πόσο ενδιαφέρον είναι για έναν ηθοποιό να ανακαλύπτει από πού προέρχεται αυτό το κακό. Για μένα αυτό έχει πολύ ενδιαφέρον, πάντως, και φαίνεται να το βρήκα στον χαρακτήρα αυτό. Είναι δισυπόστατος και τρισυπόστατος και γι’ αυτό απαιτεί λεπτοδουλειά. Γι’ αυτό νομίζω πως κάνω αυτή τη δουλειά, για να κάνω πράγματα που είναι έξω κι από εμένα».

Αυτή είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται στην τηλεόραση από το 2015, όταν έπαιξε στη 10η Εντολή. «Έπαιρνα κάποια σενάρια για τηλεοπτικές παραγωγές στα χέρια μου, τα οποία όταν τα διάβαζα δεν με ικανοποιούσαν. Τα τελευταία χρόνια προσπαθώ όσο γίνεται να κάνω δουλειές που θεωρώ εγώ ότι καλύπτουν τα στάνταρ μου και, ως εκ τούτου, είμαι επιλεκτικός και στο θέατρο και στο σινεμά, αλλά κυρίως στην τηλεόραση. Όταν διάβασα το σενάριο από τις Άγριες Μέλισσες το βρήκα εξαιρετικό. Έπειτα είδα ότι οι ηθοποιοί είναι ένας κι ένας και το ίδιο συμβαίνει και με τους τεχνικούς και με το συνεργείο, το οποίο το εκτιμώ πολύ. Μάλιστα, με κάποιους ηθοποιούς έχω δουλέψει με επιτυχία στο παρελθόν στο θέατρο, ενώ βρέθηκα ξανά με τεχνικούς και συντελεστές από το Νησί. Το σενάριο και οι συντελεστές, λοιπόν, με έπεισαν πως πρόκειται για μια καλή δουλειά, γι’ αυτό και είπα το “ναι”. Ήθελα να επιστρέψω με κάτι που πιστεύω 100%».

«Δεν θέλω να είμαι βαρετός, ούτε να επαναλαμβάνομαι»

Ωστόσο έχω την εντύπωση ότι ο φυσικός του χώρος είναι το θέατρο. «Το θέατρο είναι ένας πολύ ζωντανός οργανισμός, που εξαρτάται απόλυτα από τον ηθοποιό. Στην τηλεόραση, όπως και στο σινεμά, θα χτίσεις έναν χαρακτήρα, θα τον ετοιμάσεις, θα μπεις μπροστά από τις κάμερες, αλλά μετά είσαι στα χέρια του σκηνοθέτη και του μοντέρ και γενικώς άλλων ανθρώπων. Εκεί πρέπει να εμπιστευτείς πολύ περισσότερο τους συνεργάτες σου, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι συνεργάτες είναι διακοσμητικοί στο θέατρο. Ο βασικός λόγος που κάνει στα μάτια μου το θέατρο να ξεχωρίζει είναι το ζωντανό της κατάστασης – ότι εκείνη τη στιγμή μέσα από την ενέργειά σου, το σώμα σου, το βλέμμα σου επικοινωνείς με το κείμενο πρώτα, με τους συνεργάτες σου και με τους θεατές. Είναι ένα αλισβερίσι ενέργειας που έχει πολλή γοητεία».

Για δεύτερη χρονιά φέτος, υποδύεται στο Θέατρο Πορεία τον Βασίλη Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν, έναν «αλήτη αριστοκράτη». Τον ρωτώ αν ταυτίζεται με τον χαρακτηρισμό αυτόν και στην προσωπική του ζωή. «Τον χαρακτηρισμό του αλήτη όπως τον χρησιμοποιούσαν οι “παλιοί”, με την έννοια που δηλώνει κύρος, ανθρωπιά, ευθύτητα και εμπιστοσύνη, δεν τον αποποιούμαι. Ένας αλήτης για εμένα δεν είναι το “κακό παιδί”, αλλά σίγουρα δεν είναι και βαρετός. Κι εγώ, αντίστοιχα, δεν θέλω να είμαι βαρετός, ούτε να επαναλαμβάνομαι. Είναι κάτι που προσπαθώ να κάνω και στη ζωή μου και στη δουλειά μου. Αλλά να θυμάστε ότι δεν είναι αλήτες τα κακά παιδιά. Ευτυχώς».

Επιμέλεια: Γεωργία Παντελέ, Ίρις Λεονταρίτη. Grooming: Kωνσταντίνα Μιχοπάνου

Τον ρωτάω αν αληθεύει ότι απέρριψε την πρόταση του Κώστα Γαβρά να υποδυθεί τον Γιάνη Βαρουφάκη στην ταινία του Ενήλικοι στην Αίθουσα. «Δεν την απέρριψα, απλώς την περίοδο που επρόκειτο να γίνει η ταινία είχα το Γιούγκερμαν, μια παράσταση τριών ωρών στο θέατρο, το οποίο κιόλας δεν είναι αχανές, άρα ο θεατής σε έχει στα τρία μέτρα κι αυτό σημαίνει πως δεν υπάρχουν περιθώρια για λάθη. Θα λέγαμε καλύτερα πως δεν μπορούσα χρονικά, γιατί επρόκειτο για έναν ρόλο που ήθελε πολλή προετοιμασία. Τον έχει υποδυθεί όμως τόσο καλά ο Χρήστος Λούλης, που πραγματικά είμαι ok»

 

Φωτογραφίες: Νίκος Μαλιάκος 

*To άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό UniqueByErmes

 

LET’S GET PERSONAL: Ψάχνεις κάτι προσωπικό; Από σήμερα το έχεις

x

Mπορείτε να περιορίσετε την αναζήτησή σας επιλέγοντας μία από τις παρακάτω κατηγορίες:

x

Personal Shopper

Φιλτράρετε την αναζήτησή σας

ΨΑΧΝΩ ΓΙΑ / Ι AM LOOKING FOR

ΘΕΛΩ / I WANT TO

x

Ask a UNIQUE advisor
for beauty tips

x

Ask a UNIQUE advisor
for fashion tips

x

Eπικοινωνήστε μαζί μας